شمارهٔ ۲۱

شاعر به شدت از درد و رنجی که در زندگی احساس می‌کند سخن می‌گوید و حسرت و نارسایی‌های درونی‌اش را با ابراز خساست در محبت و احساساتش در زندگی بیان می‌کند. او می‌خواهد که دیگران نسبت به زخم‌های عمیق او بی‌تفاوت نباشند و به این بی‌احساسی دقت کنند.