شمارهٔ ۱۴

این بیت از شاعر به این معناست که حتی اگر از لباس گل جدا شود، رنگ و زیبایی او هنوز هم به چشم می‌آید و لباس گلرنگ به او می‌آید. به عبارتی، وجود زیبایی و جذابیت در او مستمر است، حتی در صورت جدایی از زیبایی‌های ظاهری.