شمارهٔ ۱۳

شاعر در این بیت از حالتی که نگاه وحشی غزال (نماد زیبایی و معصومیت) به او دست می‌دهد، سخن می‌گوید. این نگاه باعث می‌شود که او احساس تنگی سینه و فشار ناشی از قضاوت یا محشر (روز قیامت) را تجربه کند. به‌طور کلی، این شعر به تضاد زیبایی و رنج درونی اشاره دارد.