آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
بارها شیرازه دیوان محشر کرده است
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به احساس سردرگمی و ناکامی خود اشاره میکند، به گونهای که اوراق زندگیاش به هم ریخته و بینظم است. او به یادآوری این نکته میپردازد که بارها در دنیای پر آشوب و محشری که در آن قرار دارد، این بینظمی و عدم انسجام از بین رفته و دوباره به هم ریخته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.