این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی
کاش در پای گلی میکرد یک مینا تهی
این بیت از شاعر بیانگر این است که زاهد (افراد پارسا و دور از دنیا) باید از دنیای مادی خود دور شود و به جای آن، به زیباییهای ساده و طبیعی همچون گل توجه کند. شاعر آرزو میکند که زاهد در کنار گل، به یک مینا (پرنده زیبا) بیتوجهی کند و خود را از دغدغههای دنیوی خالی کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی
کاش در پای گلی میکرد یک مینا تهی