شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو
به شور حشر چشمک می زند بادام تلخ تو
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر از تلخی و درد ناشی از جدایی یا ناکامی در عشق سخن میگوید. شکر و بادام که به شیرینی و زیبایی معروف هستند، در سایه تلخی عشق به وضع ناگوار تبدیل میشوند. در واقع، تلخی ارتباطات یا احساسات منفی بر شیرینیها سایه میافکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.