شمارهٔ ۴۹۷

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت چشم معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که خطای زیبای او باعث می‌شود که انسان‌ها به حالت بیhoشی و مستی بیفتند، همچون تأثیر شراب. در واقع، زیبایی چشمان او آنقدر دلربا است که عقل و هوش را از بین می‌برد.