پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او
که یک دم بر زمین ننشیند از دوش و کنار او
دربارهٔ این سروده
شاعر دربارهی موجودی به نام پریزادی صحبت میکند که با زیبایی و لطافت زلف مشکبار خود، همیشه در کنار او قرار دارد و هیچگاه به زمین نمینشیند. این تصویر، نمادی از ارتباط و وابستگی عمیق بین آنهاست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.