شمارهٔ ۴۸۷

در این اشعار، شاعر به آزادی ذهن و خیال خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که از دغدغه‌ها و مشکلات دنیوی آزاد است. او به آرامش درونی و خیال خوشی که دارد، پرداخته و نشان می‌دهد که هیچ گونه اضطراب یا نگرانی در ذهنش وجود ندارد.