شمارهٔ ۴۶۶

این ابیات به این معناست که ما برای فقر و ذلت خود ارزش قائل نیستیم و تلاش می‌کنیم که عزت و کرامت انسانی خود را حفظ کنیم. همچنین به این نکته اشاره دارد که ما قدرت و سلطنت سکندر، یکی از بزرگ‌ترین پادشاهان تاریخ، را نیز به سادگی و بدون ارزش نمی‌زنیم. به طور کلی، این ابیات تأکید بر حفظ dignity و ارزش‌های انسانی دارند.