پیوسته ما ز فکر دو عالم مشوشیم
ما از دو خانه همچو کمان در کشاکشیم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به تضاد و تنش ذهنی اشاره میکند که ناشی از فکر کردن به دو جهان یا دو حالت مختلف است. او احساس ناآرامی و کشمکش را توصیف میکند که همچون کمان در دو خانه یا دو موقعیت متفاوت گرفتار شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.