ما در جهان قرار اقامت نداده ایم
چون سرو سالهاست به یک پا ستاده ایم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که ما در این دنیا زندگی نمیکنیم و مانند درخت سرو که سالها بر روی یک پا ایستاده، حس ثبات و عدم تغییر را تجربه میکنیم. این تمثیل نشاندهنده بیحرکتی و سکون در زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.