شمارهٔ ۴۵۹

شاعر در این بیت از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دل خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش را به خاطر زلف آن معشوق زیبا گرفته و همچنین این حس را که به نوعی از ابزارهایی مثل فلاخن برای تأثیرگذاری بر زندگی استفاده کرده، به تصویر می‌کشد. به طور کلی، این بیت به جذابیت و قدرت عشق اشاره دارد.