شمارهٔ ۴۵۶

شاعر در این ابیات به تلاش و سختی در زندگی اشاره دارد. او می‌گوید که در شرایطی که برایش مقدور است، مسئولیت‌هایش را به دوش می‌کشد و زحمت می‌کشد، اما از طرفی دیگر نمی‌تواند خستگی و بی‌حوصلگی‌اش را پنهان کند و آن را بیان می‌کند. به عبارتی، او در تلاش است که با وجود خستگی، به مسیر خود ادامه دهد.