چند دل ز اندیشه بیش و کم روزی خوریم؟
دیگران روزی خورند و ما غم روزی خوریم
دربارهٔ این سروده
در این اشعار، شاعر به تفاوت نگرش مردم به روزی و معیشت اشاره میکند. برخی افراد با شادی و بینگرانی روزی خود را میخورند، اما شاعر و همفکرانش در نگرانی و اندیشه درباره معیشت خود به سر میبرند و غم روزی دارند. این تضاد در احساس و وضعیت برای شاعر احساس سنگینی به همراه دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.