شمارهٔ ۴۱۶

شاعر به زیبایی و جذابیت کسی اشاره دارد که چهره‌اش مانند عرقی که از شراب بیرون می‌آید، خیره‌کننده است و همچنین مانند ستاره‌ای که در آسمان خورشید می‌درخشد.