شمارهٔ ۴۰۳

در این شعر، شاعر به زیبایی و شادی زندگی اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که در لبخند و چهره شاداب دیگران، خوشی‌های جهان را ببیند. همچنین، به چشم مور (مُوری که نماد کوچکی و حقارت است) و داستان ملک سلیمان نیز اشاره می‌کند تا نشان دهد که حتی در چیزهای کوچک نیز می‌توان عظمت و زیبایی را جستجو کرد.