در جبین تاک، نور باده بی غش ببین
در ته بال سمند شعله آتش ببین
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و زرق و برق میپردازد. او از نوری صحبت میکند که در چهرهی خوشسیرتی دیده میشود و همچنین شعلهی آتش را در زیر سمند، اسب تندرو، تجسم میکند. این تصاویر نمادی از جذابیت و شوق زندگی هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.