شمارهٔ ۳۷۵

در این شعر، شاعر تصویر زیبایی از یک آیینه که در زنگ زدن غوطه‌ور است، به تصویر می‌کشد. همچنین به زیبایی لبان سبز و شیرین مانند شکر اشاره می‌کند که به شباهت به پسته‌ای تبدیل شده است. ترکیب این تصاویر، جلوه‌ای از زیبایی و لطافت را نشان می‌دهد.