شمارهٔ ۳۷۱

بیت اشاره به هم‌پیوندی عمیق احساسات دردناک و رنجی دارد که به فولاد پیکان جان تبدیل شده است. یعنی دل خونی که تحت تأثیر رنج‌ها قرار گرفته، به نوعی با جوهر و ماهیت زندگی و روح انسان پیوند خورده است. این آمیختگی نمادین از عمق اثرات درد و رنج بر روح فرد حکایت دارد.