در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به محفل یا جمعی اشاره دارد که در آن، زیباییها و جذابیتها به وضوح دیده میشود. وقتی نقاب از چهره زیبا برداشته میشود، دیگر چیزهای دیگر مانند "سپند" (آتش) هم به فراموشی سپرده میشوند. به طور کلی، این ابیات به جذابیت و تاثیر زیبایی در یک اجتماع اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.