حسن هیهات است بردارد نظر از روی خویش
گل ز شبنم می نهد آینه بر زانوی خویش
دربارهٔ این سروده
در این شعر، حسن به شدت بر زیبایی خود اصرار دارد و نمیتواند از خود دور شود. او به مانند گلی است که شبنم روی آن مینشیند و این زیبایی را در آینهای که بر زانوی خود دارد، میبیند. شاعر به نوعی به قدرت و تاثیر زیبایی حسن اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.