شمارهٔ ۳۵۵

شاعر در این بیت به غنای معنوی و زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند. کریم (شخصیت فهیم و بخشنده) باید یک بار خود را غنی کند و در واقع از فرصت‌ها بهره‌برداری کند، چون ممکن است صدف (نماد زیبایی و ارزش) تنها به ندرت خود را باز کند و زیبایی‌اش را نمایان کند. اینجا اشاره به این است که باید از فرصت‌ها به درستی استفاده کرد، چون آن‌ها ممکن است به سادگی به دست نیایند.