شمارهٔ ۳۴۶

این شعر به این نکته اشاره دارد که نباید به سخنان تند و طعنه‌آمیز مردم توجه کرد، زیرا افرادی که از نمد نقش می‌زنند (یعنی انتقادها و بدگویی‌ها می‌کنند)، خودشان نیز در واقع ضعف‌هایی دارند و نمی‌توانند حقایق را به درستی بازگو کنند. بنابراین، بهتر است از چنین سخنانی پرهیز کرد.