شمارهٔ ۳۴۵

این بیت به انتقاد از افرادی می‌پردازد که به جای توجه به نکات مثبت، فقط به اشکالات و عیب‌ها می‌پردازند. به طور خاص، به این موضوع اشاره دارد که مانند مگس که بیشتر بر زخم‌ها نشسته و عیب‌ها را برجسته می‌کند، برخی افراد نیز تنها به معایب توجه کرده و زیبایی‌ها را نادیده می‌گیرند.