شمارهٔ ۳۳۹

این بیت به زیبایی و درخشش گوهرها اشاره دارد. خطی که در دل گوهرها وجود دارد، باعث افزایش محبت و روشنی می‌شود و آینه‌ها هم نقش نگین را به‌خوبی نشان می‌دهند. در واقع، این شعر نماد زیبایی و تأثیر محبت است.