شمارهٔ ۳۳۳

شاعر از زیبایی و لطافت موی محبوبش یاد می‌کند و آن را به کافور تشبیه می‌کند. اما این زیبایی باعث ایجاد حس اندوه در دل او شده و خوشحالی‌اش به حسی مغموم و غم‌انگیز تبدیل شده است. در واقع، زیبایی محبوب، برای او موجب درد و حزن شده است.