از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات میگوید که نوشیدنیای که مانند عقیق زرق و برق دارد، انسان را سیراب میکند، و مانند جواهر در آب، نوشیدنی طعم شیرینی به خود میگیرد. او به زیبایی و لذت نوشیدن اشاره دارد و حالتی خلسهوار را توصیف میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.