روشندلان که قبله خود روی او کنند
در هر نظر دو عید ز ابروی او کنند
دربارهٔ این سروده
این ابیات به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارند. روشندلان (افراد دانا و بینا) به او نگاه میکنند و در هر نگاه خود دو عید (شادی و خوشحالی) را از ابروی او دریافت میکنند. به نوعی، وجود معشوق برای آنها منبعی از شادی و نور است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.