شمارهٔ ۳۱۴

این بیت به این معناست که حسن، که مانند زیردستی در خدمت خط زیبا و دلنشینی قرار گرفته است، به تدریج به سلیمان، پادشاهی با شکوه، تبدیل می‌شود. به طور کلی، در این شعر به تحول و رشد اشاره شده که از زیبایی و قدرت حاصل می‌شود.