دلی که آب شد از عشق برقرار بود
که گل گلاب چو گردید پایدار بود
دربارهٔ این سروده
این بیت به بیان احساسات عمیق عاشقانه میپردازد. شاعر میگوید که دلی که تحت تأثیر عشق به طور کامل ذوب و نرم شده، همچنان در عشق خود پایدار و ثابت باقی مانده است. همچنین مانند گلی که در عطر خود ثابت و ماندگار است، عشق نیز در این دل باقیمانده و نشاندهنده وابستگی و عمیق بودن احساسی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.