از حیات آنچه ترا صرف به طاعات شود
چون رسد وقت، شفیع همه اوقات شود
دربارهٔ این سروده
این بیت به اهمیت استفاده از زندگی برای انجام کارهای نیک و عبادت اشاره دارد. هنگامی که زمان مرگ فرا برسد، تمام اعمال نیک انسان به عنوان شفیع و مایهی سربلندی او در آن moment مشخص خواهند شد. به این معنا که زندگی باید صرف اعمال شایسته شود تا در زمان نیاز، انسان از آنها بهرهمند گردد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.