شمارهٔ ۲۶۸

در این بیت شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت سرو (نماد زیبایی) اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید به خود ببالد و خود را نسبت به دیگران برتر بداند. چرا که حتی چوبی که در نیام است، یعنی تیغ، نمی‌تواند حسی از رسوایی را منتقل کند. در واقع، شاعر به اهمیت تواضع و دوری از خودستایی اشاره می‌کند.