ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
از آن مهر خدایی ماه من خورشید تابان شد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت ماه اشاره میکند و آن را به حسن و زیبایی یک فرد محبوب تشبیه میکند. با آمدن روزه، زیبایی ماه دوچندان میشود و این ماه به خاطر مهر الهی خود، مانند خورشید تابان میدرخشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.