ز بس گفتار من از دل غبارآلود میخیزد
چو بردارم قلم خط غبار از کلک من ریزد!
شاعر میگوید که سخنانش از دل پُر از غبار و آشفتهاش برمیخیزد. وقتی که قلم به دست میگیرد و مینویسد، غبار ذهنیاش از نوشتههایش میریزد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ز بس گفتار من از دل غبارآلود میخیزد
چو بردارم قلم خط غبار از کلک من ریزد!