از رفتن گل صحن چمن نوحه سرایی است
هر برگ خزان آینه مرگ نمایی است
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به غم و اندوه ناشی از دوری گلها و زیباییهای طبیعت میپردازد. رفتن گلها به معنای شروع عزاداری و سوگ است و هر برگ خشکیده نمادی از مرگ و فراق است. این شعر حس tristeza و تأمل در مقابل گذر زمان و زوال زیباییها را منتقل میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.