مطالع

شمارهٔ ۲۴۷

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دایم دلم از دخل نفهمیده غمین است

دخلی که مرا هست درین شهر، همین است

بازگشت به سروده‌های صائب