شمارهٔ ۲۳۲

این شعر به این معناست که سرنوشت یا تقدیر، افرادی را که در غفلت به سر می‌برند بیدار می‌کند و برای افرادی که سرسخت و درشت‌خو هستند، شرایط را تسهیل می‌کند. به عبارت دیگر، زمان و زندگی به نحوی افراد را به بیداری و آگاهی می‌رساند و همچنین برای قوی‌ترها راه را هموار می‌سازد.