شمارهٔ ۲۲۸

این بیت به مفهوم این اشاره دارد که انسان بر اساس احساسات و ادراکات خودش، تصویر و رنگ جهان را می‌بیند. بهار، که نماد تازگی و زندگی است، از زردی و غم خزانی می‌گیرد و این تغییرات را بازتاب می‌دهد. در واقع، شرایط و رنگ‌های مختلف زندگی بر احساسات و دیدگاه ما تأثیر می‌گذارد.