شمارهٔ ۲۲۲

این بیت به زیبایی و دلربایی یک معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که زیبایی و قامت دلربا آن شخص به قدری دل‌انگیز است که هر لحظه در اندیشه اوست. همچنین، اشاره به قوق قمریان (نقش و نگار) در زیر قبا نیز نشانگر جذابیت و ظرافت اوست. به طور کلی، شاعر به شگفتی و جذابیت معشوقش پرداخته است.