به هرکس آسمان شد مهربان بیچاره میگردد
چو گل را باغبان بندد کمر آواره میگردد
این دو بیت به این موضوع اشاره دارد که وقتی محبت و مهربانی به یک فرد به طور ناگهانی و بیدلیل افزایش یابد، او دچار سردرگمی و بیقراری میشود. مشابه این وضعیت در طبیعت نیز دیده میشود، مثل گلی که وقتی باغبان آن را محکم میبندد، دچار آوارگی و نگرانی میشود. به طور کلی، این اشعار بیانگر اثرات منفی محبت زیاد و غیرمنتظره بر افراد است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
به هرکس آسمان شد مهربان بیچاره میگردد
چو گل را باغبان بندد کمر آواره میگردد