شمارهٔ ۲۱۲

شاعر در این دو بیت به این موضوع اشاره دارد که زندگی بدون آب چگونه است. او می‌گوید که اگر دندان‌ها نتوانند از آب بهره‌مند شوند، زندگی مانند آسیا (آسیاب) خواهد بود؛ یعنی خشک و بی‌خاصیت. در واقع، او به اهمیت آب در زندگی اشاره می‌کند و می‌پرسد که آیا آسیا (که برای کار کردن به آب نیاز دارد) می‌تواند بدون آب دوام بیاورد.