شمارهٔ ۲۰۸

این ابیات به بیان احساساتی عمیق اشاره دارند. "آسمان افتادگان" به نوعی از غم و اندوه اشاره دارد و نشان می‌دهد که این افراد در شرایط سختی قرار دارند. همچنین "گردش پرگار" نماد حرکت و نظم است که در حالی که مرکز را احاطه کرده، به نوعی نشان‌دهنده تأثیرات محیطی بر زندگی انسان‌ها و چگونگی شکل‌گیری سرنوشت آنهاست. در مجموع، این اشعار به زیبایی انزوای انسان‌ها و مغزی شدن زندگی در میانه‌ی ناملایمات اشاره می‌کنند.