شمارهٔ ۲۰۰

شاعر به این نکته اشاره می‌کند که سرنوشت و بخت ما به خلاف خواسته‌ها و آرزوهای‌مان پیش می‌رود و پاهای خواب‌آلود هر مسیری را که بخواهند، می‌روند. این به نوعی نشان‌دهنده ناتوانی انسان در کنترل زندگی و بختش است.