شمارهٔ ۱۹۵

شعر به زیبایی تأثیر باده را بر فضای مجلس توصیف می‌کند. باده‌ای که با رنگ و طعم خود شادی و نشاطی را به مهمانی می‌آورد و آن را به گلستانی پر از سرور تبدیل می‌کند.