بیتأمل هرکه در محفل سخنپرداز شد
چون زبان آتشین شمع، خرج گاز شد
دربارهٔ این سروده
این شعر به مفهوم این میپردازد که هر کس بدون تأمل و فکر به صحبت کردن بپردازد، مانند شعلهای آتشین که انرژی خود را صرف میکند، به زودی خسته و تحلیل میرود. به عبارت دیگر، باید در سخن گفتن دقت و تأمل وجود داشته باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.