شمارهٔ ۱۸۴

در این بیت شاعر به این نکته اشاره می‌کند که گفتار و توضیحات او، باعث آگاهی و بیداری دیگران شده، هرچند او خود هنوز در خواب و غفلت به سر می‌برد. به عبارتی دیگر، کلمات او تأثیرگذار بوده‌اند، اما خود او از حقیقت غافل است.