ز پیری حاصل من مد آه است
که دود شمع کافوری سیاه است
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از تجربههای تلخ و دردناک دوران پیری سخن میگوید. او با تشبیه مداد خود به دودی که از شمع سیاه و کافوری در میآید، به این نکته اشاره میکند که حاصل سالها زندگی و تجربه، چیزی جز غم و سوگواری نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.