شمارهٔ ۱۶۰

این شعر به زیبایی و حساسیت مویی اشاره دارد که به دلدار نسبت داده شده است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که با احتیاط و نازکی رفتار کند، زیرا این محبت و رابطه بسیار آسیب‌پذیر و لطیف است.