شمارهٔ ۱۵۱

این دو بیت به زیبایی و تلخی می‌پردازند. شاعر در اینجا به تضاد میان زیبایی و زوال اشاره می‌کند. "هزار رنگ بلا" نماد مشکلات و سختی‌های ناشی از می‌خواری است، و "گلی که رنگ شکستن ندیده" نشان‌دهنده ناپایداری و بی‌تجربگی در هشیاری و آگاهی است. در واقع، شاعر به زندگی و حالت‌هایی اشاره دارد که در آن‌ها انسان‌ها ممکن است زیبایی را تجربه کنند، اما این زیبایی در سایه بلاها و چالش‌ها به سر می‌برد.